Różyczka
Wirus różyczki należy do obszernej grupy chorób wieku dziecięcego i jak większa część z nich jej przebycie uaktywnia prawie całkowitą odporność. Od wielu lat choroba ta objęta jest obowiązkowym szczepieniem, nie tyle przez wzgląd na jej przebieg, ale powikłania, które może spowodować. Większość chorób dziecięcych przebiega tożsamie, leczenie stosuje się tylko delikatnie, ale każda {zaniedbana|źle prowadzona|niewyleczona|żle wyleczona| choroba może wywoływać tragiczne konsekwencje.
Wirus różyczki ewoluuje w naszym organizmie około 2 tygdoni, punktem ostatnim jest zmiana skórna w postaci wysypki i gorączka. Jednak czas zarażania i wydalania wirusa początkuje się parę dni przed wystąpieniem symptomów, a kończy parę dni po ich przejściu. Stąd dawniej brała się taka duża popularność choroby. Nosiciele wirusa nie mając pojęcia o chorobie rozprzestrzeniali zarazki i powodowali infekcje u innych osób.
Chorobie towarzyszy podwyższona temperatura, wycieńczenie i niechęć, ale najistotniejsza wysypka. Zarumienione placki na ciele umożliwiają zdiagnozować chorobę. Mogą to być jednopunktowe czerwone plamki, jak i pokaźne powierzchnie przypominające znaną pokrzywkę. Stałym objawem różyczki jest jednakże nie tylko ta wysypka, ale wrażliwość brzucha i zauważalne opuchnięcie wszelkich węzłów chłonnych.
Infekcja ta jest szczególnie niebezpieczna dla kobiec spodziewających się dziecka, ponieważ może sprawiać trwałe uszkodzenia płodu. Dlatego dziewczynki szczepione są przeciw różyczce przed rozpoczęciem okresu dojrzewania, bądź parę miesięcy przed planowaną ciążą.